Çocuksal Empati

Hafta sonunda kumsalda kitap okurken önümden bazen çift bazen aileler geçerdi. Bir aile geçerken çocuğuna sürekli ‘onu yapma,bunu yapma’ olarak sesleniyordu yada sitem ediyordu. “Denize yaklaşma ıslanırsın. Oturma yere üstün kumlanıcak. Alma onu bırak..Şöyle dur , biraz gülsene vs” bunları işitirken aklıma gelen sirk hayvanları oldu. İstediklerini yaptırmak için türlü türlü işkenceler edilmiş. Psikolojik bir baskı yeri geldiğinde şiddet her şeyi normal görüyor. Peki neden çocuğunuz var ve böyle davranıyorsunuz?

Bazı şeyleri farklı yapıyoruz. Çocuğunuzu deniz kenarına götürüp denize girmemesini bekliyoruz. Evde uzunca zamanını geçirmiş. Dışarı çıkmak için hafta sonu gelmiş. Sözler vermişsiniz. Hava mis gibi güzel… Çocuğunuzla dışarı çıkıyorsunuz. Her şey kısıtlı…
Bütün gün boyunca yemek yemediğinizi düşünün yada Ramazanda oruç tutmuşsunuz akşam ezanını bekliyorsunuz. Ezan okudun ve şu söyleniyor. Onu yeme , bunu sakın yapma … Sadece su içebilirsin derse dinler misiniz?

Kendinizi bir gün çocukların ellerine bırakın.. Dışarı çıkarttığınız sizin bir parçanız. Kendinize davrandığınız gibi davranın…